بازهم به خدا توكل كنيد تا شُتر را دزد نبرد يا كدام آفت ديگرى به آن نرسد . در تمام كارها ابتداء بايد اسباب طبيعى آن‌ها آماده شود و سپس به خدا هم توكل نمايد . شكست انسان‌ها غالباً در أثر نا اميدى و ترس پديد مىآيد ، به عنوان مثال اگر در بيابان يك حيوان درنده بر انسان حمله كند و انسان نتواند در برابر آن حيوان مقاومت كند ، چه‌كار مىشود ؟ وقتى انسان از زندگى نا اميد شود ، معلوم است كه بعد از اندك مقاومت ، حيوان درنده بر او غلبه كرده و او را مىخورد . اگر در چنين شرايطى انسان بداند كه حتماً يك كسى پيدا مىشود و از شرّ اين حيوان درنده نجات مىدهد ، به مقاومت خود ادامه مىدهد ، زود تسليم نمىشود . يك‌وقت به‌صورت معجزه آميز ، متوجه مىشود كه حيوان در أثر مقاومت او از دريدنش نا اميد گرديده و پا به فرار گذاشت . توكل بر خداوند جل جلاله به انسان اميد مىبخشد ، انسان را به آينده روشن اميدوار مىسازد و بر اساس همين اميدوارى سرانجام در برابر مشكلات غالب مىشود . ايمان محكم به خدا در روايتى دارد كه يك نفر زنديق نزد امام صادق عليه السلام آمد ، زنديق كسى است كه به خدا ايمان ندارد . مرد زنديق از آن‌حضرت عليه السلام پرسيد و گفت : چه دليلى براى وجود خدا دارى كه مىگويى خدا وجود دارد ؟ ! امام صادق عليه السلام گفت : تا كنون مسافرت كرده‌اى ؟ زنديق گفت بلى ، بعد پرسيد : آيا از طريق دريا هم سفر كرده‌اى ؟ مرد زنديق گفت : بلى ، امام عليه السلام پرسيد ، در مسافرت دريايى كدام وقتى اتفاق افتاده كه به طوفان برخورده باشى و خطر سقوط كشتى در أثر امواج دريا براى تو محتمل شده باشد و جان خود را در خطر ديده باشى ؟ زنديق گفت بلى ، بعض اوقات چنين